Başkalarının güneşini çalarak kendi gökyüzünü aydınlatmaya alışmış dünyanın büyük eşkıyası emperyalistler, Türklerin Çanakkale’de yaktığı özgürlük ateşinden yüzleri kızaracağı yerde, gözleri kör, kulakları sağır, yürekleri taş kesilmişti.
Sonuçta bütün dünya anlamıştı ki üstte mavi gök çökmedikçe, altta yağız yer delinmedikçe Anadolu topraklarında Türkler ilelebet var olacak, ezan dinmeyecek, bayrak inmeyecekti.
Çanakkale’deki özgürlük ateşini yakarak, “eşkıya dünyaya hükümdar olmaz” dedirten de Osmanlı’nın öksüzü; kar boranda donup kızgın güneşin altında yanarak pişen Anadolu’nun çatal yürekli Yörük Türkmen Mehmet’leriydi.
Onlar kanlarıyla ÇANAKKALE GEÇİLMEZ yazmışlardı.
Esat Şişman, akıcı üslubu, usta diliyle bize bu destanı heyecanla anlatıyor.